Niet gecategoriseerd

Zelfliefde is geen emotie

Zelfliefde is geen emotie. Het is de eigen onvermoeibare toewijding aan het creëren van alles dat je gelukkig maakt.

Hoe lekker is het als iemand diens belofte aan je nakomt?

Maar ook: hoe pijnlijk is het als beloftes aan jou niet worden nagekomen… Vooral als je je volle vertrouwen had gelegd in degene. Je hart aan hen had toevertrouwd. Zoals een geliefde.

Nog steeds ben ik aan het bijkomen van de grote vertrouwensbreuken van bepaalde partners, door de jaren heen, voor wie ik ooit mijn hart had geopend. De littekens van de nooit nagekomen grote beloftes zijn nog voelbaar. Maar ook de vele kleine beloftes, die uiteindelijk toch te futiel bleken om na te komen…

‘Lieverd, ik bel je als ik thuis ben’…

Kleine witte leugens, als krasjes op mijn ziel.

Dit is wat die paar grote littekens en de vele kleine krasjes óók doen: ze vergroten mijn vermogen om lief te hebben. Het zijn geschenken waar ik de enorme waarde van ben gaan inzien.

Dat zit zo. De verbinding met een partner is een trouwe spiegel van de verbinding die je met jezelf hebt. De pijn van een niet-nagekomen belofte geeft je een nauwkeurig indicatie van hoe je over het algemeen met jezelf omgaat. En een ingebouwde instructie om dit proces om te keren.

 

Gebroken vertrouwen transformeren naar zelfliefde in 6 stappen:

1. Definieer de pijn: Zij breken hun woord aan mij. Ik voel me in de steek gelaten. Ik ben dus totaal onbelangrijk. Auw, doet pijn.

2. Bevraag: Is dat waar? Zijn zij echt de dader?

3. Of is het een reflectie van hoe ik met mezelf omga?

4. Claim eigenaarschap terug: Ik breek mijn woord aan mij. Door mij voel ik me in de steek gelaten en word ik bevestigd in dat ik er niet toe doe, een rare gedachtekronkel die al ver voor de dader/partner in mijn onderbewuste huiste.

5. Destilleer kernwaarden: Ik heb betrouwbaarheid nodig, want betrouwbaarheid is belangrijk voor me.

6. Verbind dit met een belofte: Ik hou mij aan mijn beloftes aan mijzelf.

Want hoe lekker is het als iemand zijn belofte aan jou nakomt. Dit kun je iedere dag zelf ervaren. Heb je geen partner voor nodig.

Om de dag ga ik de deur uit voor mijn hardlooptraining. Ook al regent het.

Iedere dag eet ik drie gezonde, gebalanceerde maaltijden. Ook al heb ik niet altijd zin om te koken.

Elke week koop ik verse bloemen voor mijzelf. Omdat ik dat waard ben.

Inconsistente partners uit het verleden hebben mij geleerd dat ik het super waardeer als er beloftes aan mij worden nagekomen.

Toen ik de vreugde daarvan ontdekte, werd het bijna onmogelijk om mezelf nog te saboteren. En als het toch gebeurt, is het makkelijker om mezelf weer terug te fluiten naar mijn eigen huis.

Read More
Niet gecategoriseerd

Liefde ligt intrinsiek besloten in je verlangen ernaar

Er is een bijzondere paradox over de liefde… waarop ik uitkwam als stom-verbazingwekkende eindconclusie van een reverse-engineering proces van het gevoel ‘missen’. 

Meestal is het rustig, maar zo af en toe gebeurt er iets onverwachts, dat een emotionele piek triggert in liefdesverdriet. Dan mis ik een ex-geliefde opeens weer hartverscheurend, ook al is het jaren geleden. 

Het intense gevoel komt op in alle hevigheid en ebt even later ook weer weg.

Op een laag dieper, kom ik de emotie ‘verlangen’ tegen. Een veel breder gevoel dat onder al mijn gevoelens van afgescheidenheid ligt. Mijn vader die er niet meer is. Een ruzie met een huisgenoot. Afwijzingen groot en klein, rondom vrienden en lovers. En de eenzaamheid die single zijn soms met zich mee brengt…

Het is allemaal diep verlangen

Het is allemaal diep verlangen, naar geliefd zijn. En liefhebben. Een basisemotie, en een graag geziene vaste gast in de Herberg van Rumi. 

Om het gevoel ‘verlangen’ te kunnen ervaren, is er iets nodig waarin het plaatsvindt, iets wat oneindig is. Zoals je een speelfilm alleen kunt ervaren dankzij een projectiescherm. Kijkend naar de film, ervaar je intrinsiek ook de aanwezigheid van de drager. Maar alleen naar het scherm kijken zonder film erop geprojecteerd, daar zou maar weinig aan zijn. 

Verlangen is een ervaarbare vorm van liefde zelf

Je innerlijke film, de eindeloze stroom van gedachten, beelden, herinneringen, concepten en verhalen… zijn ervaarbaar vanwege bewustzijn zelf. Ze komen eruit voort, en lossen er ook weer in op, maar bewustzijn zelf is oneindig. Een gedachte is slechts een ervaarbaar vormpje van het bewustzijn zelf. Zodat het zichzelf kan ervaren. 

De drager van emoties en gevoelens… ik denk dat het liefde is. Het onveranderlijke, oneindige medium waarin verlangen ontstaat, en ook weer oplost. Verlangen is een frequentie van liefde. Het is ervan gemaakt. Een ervaarbare vorm van de liefde zelf. 

Om zo diep te verlangen naar de liefde… als diezelfde emotie intrinsiek liefde is! 

Probeer maar eens puur ‘liefde’ te ervaren zonder emotie. Ik vind het net zo lastig om ‘puur bewustzijn’ te ervaren zonder gedachten. 

Maar, oh man! Als dan verlangen voorbij komt, met al haar tranen en alles… Wow! Dan kan ik eindelijk echt alles ervaren waar ik zo naar verlang: puur liefhebben en geliefd zijn. 

De liefde zit intrinsiek besloten in je verlangen ernaar. Het verlangen IS de liefde die je zoekt. Zo zonneklaar en dichtbij, dat het lastig is om te zien. 

Waarachtig… 

Read More