Ze twijfelt. Hoe lang moet je nog op haar wachten?

Hoera! Je bent al een behoorlijk tijdje aan het daten met de leukste vrouw ooit. Jij wist het al lang, je gaat 100 procent  voor haar. Maar zij twijfelt nog en je geduld raakt op. Jullie hebben het toch fantastisch samen? Hoe lang moet je nog op haar wachten? Ze twijfelt. Waarom eigenlijk?

‘Liever geen labels’

‘Laten we gewoon leuke dingen met elkaar blijven doen’

‘Laten we het rustig aan doen’

‘We zien wel waar het schip strandt’ of

‘Ik moet nog te erg wennen aan het idee om niet meer single te zijn’

Waarom zegt ze deze dingen eigenlijk? Jij weet inmiddels al lang zeker dat je vriendje en vriendinnetje wilt zijn met je nieuwe vlam. Waarom is zij dan zo onzeker? Dat kan verschillende redenen hebben. Een relatie beginnen met iemand is een Grote Levensbeslissing, zeker als je de dertig nadert of daarover heen bent. Het is niet iets waar je zomaar even in duikt. Het voelt als een enorme investering en dat is het ook. De rest van je levensloop kan er van af hangen.

Als ze een echte millennial is, zoals ik, kampt ze met een enorme keuzevrijheid en de daarbij komende keuzestress. Nog nooit woonden er zoveel singles in de grote steden. Achter iedere swipe op de telefoon kan iets beters verscholen zitten. Kiezen betekent ook ‘je vastleggen’ met mogelijk grote spijt als er later daadwerkelijk iets beters voorbij komt. Echt commitment wordt steeds lastiger. En zeldzamer.

Regel 1: geen haast

Het belangrijkste om te onthouden: hou altijd het tempo van de traagste aan. Ga haar niet lopen pushen met vragen zoals: ‘Wat hebben we nou?’. Dit is een schadelijke move, want ze zal zich gedwongen voelen om een keuze te maken, waar ze misschien nog niet klaar voor is. Haar twijfel zal toenemen en ineens een stuk minder snel in jouw voordeel uitvallen. Geef haar dus de tijd die ze nodig heeft.

Hoe lang moet je nog op haar wachten?

Daarin trek je altijd zelf de grens. Maar in sommige gevallen moet je die grens eerder trekken dan anders. Let hierbij vooral op haar gedrag, minder op wat ze zegt.

Je zit goed als: ondanks haar twijfelende uitspraken blijft ze altijd weer initiatieven nemen om je te zien. Zolang ze uit zichzelf naar je toe blijft bewegen, zit je goed. Geef haar nog niet zo snel op.

Het is hopeloos als: ze zegt dat ze je ontzettend leuk en lief vindt, maar je moet altijd erg hard je best doen om een glimp van haar op te vangen in het echte leven. Daadwerkelijk afspreken gaat zelden op haar initiatief. Stop dan zo snel mogelijk met wachten en trek je eigen plan zonder haar.

Meer over deze gemengde signalen kun je hier leren.

Stay in charge, trek je eigen plan

Zodra je het gevoel krijgt dat je hard moet werken om haar te overtuigen, moet je stoppen. Het probleem zit ‘m niet zozeer in het hard werken, maar in het idee dat je iemand moet overtuigen dat je de man voor haar bent. Je hoeft namelijk niemand te overtuigen. Maar die bewijsdrang zit zo diep in ons dat die overtuiging er behoorlijk lastig uit gaat. De volgende intentie zal je helpen om je meer te laten ontspannen in je zelfvertrouwen: Wees ieder moment bereid om zonder haar verder te gaan. Dat is niet gemakkelijk, zeker niet als je verliefd bent. Maar het helpt je om zelf de controle te houden over je eigen leven en liefde. Trek altijd je eigen plan.

En als het allemaal niet lukt?

Er is een paardenmiddel voor als het je echt niet lukt om de controle te houden met bovenstaande tips. Neem een tijdje afstand en ga leuke dingen doen voor jezelf, alleen of met je vrienden. In ieder geval zonder haar. Stel een wat langere periode vast en vermijd daarin ieder contact met haar. Je zult merken dat ze vanzelf weer contact met jou opzoekt. En, oh horror, wat als ze dat niet doet? Dan weet je 100% zeker dat ze niet bij je past. Duidelijk.

Kweek meer zelfvertrouwen

Of je bereid bent om volledig onafhankelijk en in charge te zijn in je dating, hangt af van je zelfvertrouwen. En dat kun je trainen door veel te oefenen. Ik heb zo’n training voor je ontwikkeld: de Comfort zone challenge. Dat is een training die jouw zelfverzekerdheid met vrouwen binnen een maand tijd op een hoger plan tilt, zodat je je meer ontspannen en minder behoeftig voelt. En het is helemaal gratis!

De download van het e-book vind je hier. 

En jij?

Heb jij wel eens iemand in je leven gehad die erg lang twijfelde? Deel het met me in de reacties. Ik vind het super om jouw stem te horen in deze discussie en ik antwoord altijd.

Meer tips voor het omgaan met twijfelaars lees je hier.

Showing 14 comments
  • Bas
    Beantwoorden

    Beste Blazoen,
    Ik ben een man van 45 en “rommel” sinds 10 maanden met mijn buurvrouw (31)
    Ze woont pal naast me maar niet officieel, ze woont daar bij 2 jongens nadat haar vorige relatie uit ging en woonruimte nodig had.
    Ze was dus nog geen jaar van haar ex af toen wij wat met elkaar kregen.
    In het begin ging het alleen om seks maar al snel gingen we ook heel veel leuke dingen met elkaar doen en groeide het gevoel voor haar.
    Na ongeveer 4 maanden hebben we dan ook exclusiviteit afgesproken.
    Ze twijfelt wel al die tijd om verschillende redenen.
    Haar grootste struikelblok is dat ik 2 kinderen heb en zij wil geen kinderen van haar zelf.
    Ook twijfelt ze omdat zij ( en ik ook) in het begin zei dat ze geen relatie wil.
    Na de breuk met haar ex heeft ze zich voorgenomen zich nooit meer door een man te laten beperken.
    Nu heeft ze een paar weken geleden aangegeven dat ze wat meer ruimte nodig heeft om na te denken en om weer wat meer tijd te hebben voor haar eigen dingen.
    Ik heb mijn kinderen in een co-ouderschap , ik heb ze 40% .
    Mijn kinderen weten overigens van niks en alles gaat dus een beetje stiekem.
    Dus als ik de kinderen heb zien we elkaar niet. In het begin wel, toen kwam ze best vaak als ze op bed lagen.
    Dat werdt steeds minder omdat ze zich daar niet meer gemakkelijk bij voelde.
    Er zijn dus genoeg dagen dat we elkaar niet zien.
    Maar goed ze heeft dus wat meer ruimte nodig en doe gaf ik haar ook.
    Maar na 1 dag ging ze me zelf weer appen of ik koffie kwam drinken en ook andere dates plannen!???
    Ik had hier misschien nee op moeten zeggen maar vond dat heel moeilijk want ik zie haar zo graag!
    Er volgde natuurlijk wat gesprekken over waar ik nou stond.
    Inmiddels begrijp ik dat ik dat beter niet had kunnen doen want heb daar mee druk bij haar gelegd.
    Ze zegt dat ze hartstikke gek op me is maar niet echt manisch verliefd.
    Maar haar eigen woorden zijn ; hoe belangrijk is verliefdheid nou!? het gaat toch over en wat heb je dan nog? Is het niet veel mooier om naar elkaar toe te groeien!?
    Maar haar twijfel blijft!
    Laatst met ADE moest ze werken op een feest en na haar dienst kon ze nog even lekker dansen.
    Ze was daar met een collega en die heeft ze smorgens nog mee naar huis genomen om nog even te chillen.
    Vond het wel wat raar omdat wij die avond samen naar een feest gingen, maar goed begrijp het ook wel als het gezellig is en je bent nog niet helemaal klaar om te gaan slapen( ben zelf ook 31 geweest 😉 )
    Toch kreeg ik wat argwaan en ben heel kinderachtig door de achter schutting gaan gluren en zag hoe zij op zijn arm lag, toch vrij intiem!
    Ik ben toen de tuin in gelopen met een peukje om haar te confronteren en toen ze me zag schrok ze ook.
    We hebben even bij de deur gesproken maar niet over het feit dat ze bij hem lag.
    Tien ik weer naar binnen ging kreeg ik gelijk een appje dat er echt niks is gebeurt maar dat ze het gewoon heel gezellig hadden en dat ze gewoon een hele goeie klik hadden en goeie gesprekken.
    Dit alles heeft haar ook weer meer aan het denken gezet.
    Ze zegt nu dat ze eigenlijk vrij wil zijn om ook te kunnen connecten met andere mensen.
    Dus ik vroeg wat dat dan inhoud want vriendschappelijk heb ik daar totaal geen probleem mee.
    Ik vroeg of ze wel met die gast naar bed wou maar ze zei dat dat niet haar doel was naar als ze niet met mij was dat het dan misschien wel had kunnen gebeuren.
    Ze zegt dat het vrij willen zijn meer te maken heeft met zich niet beperkt voelen en dat eventueel met een ander naar bed gaan daar dan wel een gevolg zou kunnen zijn maar niet het doel is.
    Ik heb toen gezegt dat ik dat niet trek en als ze dat wil dat het dan maar over moet zijn tussen ons( stom weer druk gelegd) maar ze zei dat ze dat helemaal niet wil dat ze mij niet kwijt wil.
    Elke keer als ik haar de kans geef om er van weg te stappen zegt ze dat ze dat niet wil maar heel erg twijfelt over wat ze wel wil.
    Het maakt mij heel erg in de war en weer niet wat ik er mee aan moet.
    Ze heeft natuurlijk best rake dingen gezegt die mij heel onzeker maken.
    Vooralsnog hebben we nog steeds exclusiviteit maar zien we elkaar even wat minder.
    Ik ben echt bang dat dit over gaat en dat zou ik heel erg jammer vinden.
    Hoe kan ik nu het beste handelen?
    Of denk je dat ik beter de eer aan mezelf kan houden en zelf er van weg stappen?
    Jeetje heel verhaal hè hahaha.
    Alvast bedankt voor je reactie!

    • Klazien
      Beantwoorden

      Wauw Bas, wat een verhaal! Bedankt voor je complete openheid. Een paar dingen vallen me op bij het lezen.
      – Het woord ‘rommelen met de buurvrouw’ en ‘niet officieel’.
      – Haar vurige wens om zich nooit meer te laten beperken door een man (rode vlag 1: bindingsangst)
      – Stiekem gedoe naar je eigen kinderen toe
      – Bindingsangst die omslaat in aandacht opeisen zodra je haar de ruimte geeft
      – Remmende overtuigingen over hoe een relatie zou moeten ontstaan (hint: daar zijn geen regels voor)
      – Samen uit betekent voor haar kennelijk niet samen thuis
      – Haar bespioneren (waarom vertrouw je haar niet?)

      Mijn vraag aan jou is nu: waarom hebben jullie eigenlijk besloten om in een monogame relatie te stappen als jullie omgang gebaseerd is op wantrouwen en angst? Dat is nogal een serieuze commitment, maar jullie gaan alles behalve volwassen met elkaar om.

      Ik snap dat je erg verliefd op haar bent en dat is helemaal OK, aan deze projectie kun jij ook niets doen, je voelt wat je voelt. Maar daarmee trap je wel snel in de valkuil om jezelf helemaal afhankelijk van haar grillen te maken, waardoor je alle controle uit handen geeft en je jezelf helemaal gek maakt.

      Hoe zou je het beste kunnen handelen? Neem het voorbeeld aan haar en neem tijd voor jezelf om jezelf even heel goed achter je oren te krabben of je met heel je hart voor een onvolwassen liefde kunt kiezen, die waarschijnlijk ook niet volwassen zal worden. Het begin is namelijk ontzettend bepalend voor de rest van de relatie. Ze kan hoog en laag springen. Het enige wat je kan doen is heel dicht bij je eigen keuzes blijven: herneem je de controle over je eigen liefdesleven? Of blijf je liever slaaf van je eigen verliefdheid? Beide antwoorden zijn goed. De keuze is aan jou. Altijd.

      • Bas
        Beantwoorden

        Hoi Klazien, ik weet dat het een toxic realation is,dat maakt het ook zo gevaarlijk!
        Inmiddels is de exclusiviteit er ook af.
        Ik werd gek van de twijfel en heb maar besloten om het wat luchtiger te houden.
        Ik hoop dat ik dat trek en zoniet dan kap ik er gewoon mee.
        Ik word voor gek verklaard door mn vrienden dat ik het op haar manier ga doen maarja ik ben nou eenmaal een liefhebber van het liefdesspel en daarin hebben wij wel een geweldige klik.
        Dus ja dan maar mn gevoel voor haar proberen uit te schakelen en alleen voor de lust gaan ( en ook nog wel leuke dingen doen hoor!)
        Maar niet verwachten dat het wat wordt.
        Gewoon genieten van wat er wel is.
        Gevoel wordt ook wel wat minder sus wie weet lukt het mij….
        Ik ben ook niet stil blijven zitten en heb zondag een date hahaha.
        Ik heb iig een hoop geleerd van deze situatie en jouw verhaal was ook een echte eye opener, bedankt daarvoor!
        Moet zeggen dat mijn omgeving ook wel wat van die dingen tegen me zeiden maar nam het nog niet echt aan…
        Al met al komt het vast wel goed met Bassie hahaha.
        Warme groet!

  • Bas
    Beantwoorden

    Ik bedoel natuurlijk Klazien niet Blazoen hahaha

  • Bas
    Beantwoorden

    Mijn vraag aan jou is nu: waarom hebben jullie eigenlijk besloten om in een monogame relatie te stappen als jullie omgang gebaseerd is op wantrouwen en angst? Dat is nogal een serieuze commitment, maar jullie gaan alles behalve volwassen met elkaar om.

    Om hier nog even op te reageren;
    Op een gegeven moment werd ik dus verliefd en het voelde niet meer goed om “vrij” te zijn.
    Ik heb het toen met haar hierover gehad en gevraagd of ze nog steeds vrij wou zijn om ook met andere naar bed te kunnen gaan.
    Haar antwoord was (letterlijk); ik denk dat dat voor beide partijen niet zo leuk zou zijn!
    Tja dus vanaf toen waren we exclusief.

    Maar ze bleef wel haar twijfel uitspreken en ze gaf mij ook soms het gevoel dat ze zo zonder pardon over kon stappen naar een ander….
    Eigenlijk is het al 10 maanden een onzeker zooitje voor mij!
    Ik ben mij bewust dat een hoop van die onzekerheid aan mezelf ligt ,maar lang niet alles natuurlijk.
    Ze doet mij eigenlijk de hele tijd aantrekken en afstoten.
    En ja daar word je wel heel onzeker van.
    Ik wou haar heel graag vertrouwen en dat deed ik ook wel maar toch een onderbuik gevoel en het dan tóch willen weten overheerste.
    Ik wou gewoon weten of ze wel oprecht was en mij niet in de zeik nam.
    Vandaar dat ik haar ging bespioneren.
    Ik vond het zelf ook best ziekelijk en herkende mij daar ook niet in terug!
    Ik heb mij in vorige relaties nog nooit zo gevoeld en heb dit ook nog nooit eerder gedaan,daar was nooit aanleiding voor!
    Achteraf gezien was het een stuk makkelijker en beter als ik niet zo verliefd op haar geworden was…..maarja dat overkomt je en hou je niet tegen als je zo intensief met elkaar om blijft gaan.
    Nu liggen de zaken dus een beetje anders en het zal moeten blijken of il hiermee om kan gaan!
    Warme groet Bas.

  • Seppe
    Beantwoorden

    Klazien? Hoe lang moet ik even compleet afstand nemen van iemand?

    • Klazien
      Beantwoorden

      Hi Seppe, wat een mooie, simpele vraag. Hier zit meer achter, wat ik niet kan opmaken uit je berichtje. Daarom stuur ik je even een PM. Hang in there!

  • martinus
    Beantwoorden

    Hallo Klazien,

    ik heb op een feestje 6 maanden geleden een hele mooie en leuke vrouw ontmoet, zij gaf aan dat ze een vriend en zoontje had echter gaf ik toch een briefje met mijn naam en nummer erop… 3 dagen later werd ik op FB uitgenodigd door haar, na een maand op messenger stond ze onverwachts voor de deur. Binnen een half uur konden we elkaar niet meer weerstaan, na deze date volgden er nog heel veel ( 2 x per week minimaal ). Ze liep de deur plat, we konden niet van elkaar af blijven. Als we elkaar niet zagen, appten we elke dag, dit duurde 2 maanden, toen ik haar vroeg wanneer ze bij haar vriend wegging werd ze stil…. ik heb haar meerdere malen gevraagd wat haar intenties waren, hier antwoorde ze op dat ze met mij verder wilde… ik was in de 7e hemel zoals je begrijpt. Op een zaterdag hadden we weer een geweldige middag samen, ik begon over wanneer ze bij hem wegging… haar houding veranderde en ze werd heel afstandelijk… toen ze weg was appte ze mij dat ze haar relatie uit ging maken… Dit heeft zij gedaan, daarna volgde alleen nog koude berichtjes, na een week kwam het hoge woord eruit, ze kon het niet aan om de relatie met mij voort te zetten maar ging ook niet verder met haar ex… we hebben elkaar hierna nog een paar keer gezien en de passie vloog er weer af, ook zei ze dat ze nog verliefder op mij was geworden maarrrrr ze gaat alleen verder, haar werk en zoontje hebben de eerste prioriteit nu en daar pas ik ff niet bij… ik twijfel ontzettend, ik kan alleen maar aan haar denken 24/7 en wil dolgraag bij haar zijn. Moet ik op haar wachten of kan ik haar het beste zsm vergeten?

    • Klazien
      Beantwoorden

      Hey Martinus. Dit moet ontzettend pijnlijk voor je zijn, wat akelig! Er zit niks anders op dan haar keuze te respecteren. Het enige en meest liefdevolle wat je kunt doen is haar het allerbeste toewensen en verder gaan met je eigen leven. Er zijn gelukkig goede hulpmiddelen om je hierbij te helpen. Die lees je hier.

  • Mies
    Beantwoorden

    Een paar maanden terug een super leuke vrouw leren kennen tijdens het uitgaan. Super gezellig gehad, de vonken sloegen heel duidelijk over, we waren niet van elkaar weg te slaan en na afloop hingen we urenlang aan de telefoon met elkaar. In de paar weken erna een aantal keren afgesproken en alle dates waren volgens het boekje. We waren al leuke dingen vooruit aan het plannen, haar kinderen waren op de hoogte van mijn bestaan en het kon gewoon niet op allemaal. Alsof we elkaar al jaren kennen!

    Plots kreeg ze vervelend nieuws te horen over haar zoontje waarbij een kwaadaardige tumor was ontdekt. Haar leven veranderde in één klap en binnen een paar dagen kwam ze tot de conclusie om ‘ons’ in de ijskast te plaatsen zodat ze alle aandacht aan haar zoontje kon geven. Dat we beiden ons eigen leven moeten leiden en we later wel zien hoe of wat. Ik gaf haar volledig gelijk en ook de ruimte ervoor. We besloten wel om vriendschappelijk contact te blijven houden, dat vonden we allebei fijn.

    De eerste paar weken ging dat goed. Ik wist wanneer er belangrijke dagen waren en wenste haar op die momenten succes. Zij hield mij op haar eigen initiatief op de hoogte hoe het ging. Ik kon haar goed de ruimte geven maar ergens voelde ik dat ik niet goed overweg kon met mijn gevoelens voor haar. Die bleven aanwezig. Daar kon ik haar niet mee lastig vallen want zij had andere dingen aan haar hoofd. Dat was heel moeilijk voor mij maar ik probeerde stand te houden.

    Op een gegeven moment hadden we soms wat langer app-contact en kreeg ik daardoor het gevoel dat ze daar ook behoefte aan had. We spraken dan uit dat we het fijn vonden om even contact te hebben gehad met elkaar. Dit besloot mij om vaker contact te zoeken met haar. Ik wilde haar ook laten zien dat ik er voor haar was en dat ik haar graag wilde steunen. Voelde al best veel liefde voor haar. Zij was inmiddels in het ziekenhuis beland vanwege een belangrijke operatie voor haar zoontje. Het contact ging van incidenteel naar dagelijks.

    Toen ze thuis kwam een week later ging het mis. Ik merkte ineens aan haar reacties dat ze kortaf was en ik vroeg of er wat aan de hand was. Toen kwam eruit dat ze liever geen contact meer wilde, dat ze op dit moment geen behoefte heeft aan een man in haar leven, dat ze haar eigen familie en vrienden heeft waar ze bij wil zijn op dit moment en dat ik mijn eigen pad moet bewandelen nu. Dat ik een leuke vrouw tegen moest komen om een toekomst mee op te bouwen. Ik ben vervolgens open en eerlijk geweest over mijn gevoelens naar haar toe. Voor mij was het even heel emotioneel maar ook duidelijk dat ik haar volledig los moest laten voor nu. Ik had wel vragen, maar die hield ik maar voor me omdat het op dat moment geen zin had om daar op in te gaan. Ze wilde geen direct contact meer, maar wilde wel contact blijven houden via social media om te zien hoe het met mij zou gaan. En om later een keer te dansen als we elkaar tegen komen bij het uitgaan.

    Twee dagen later besloot ik om de contacten via social media te breken om zodoende niet geconfronteerd te worden met haar. Daar heb ik niks over verteld omdat ik me aan de afspraak van geen contact wilde houden. Inmiddels leid ik mijn eigen leventje weer en probeer mezelf er overheen te zetten. Maar ik merk dat ik nog steeds super veel gevoelens voor haar heb. In mijn achterhoofd speelt dat het lijkt alsof mijn missie nog niet klaar is. Dat dit nog een vervolg moet krijgen. Want die eerste weken waren zo mooi samen.

    De radiostilte (nu een maand) zal ik aan blijven houden (dat is immers de afspraak). Graag zou ik zelf het contact op willen nemen maar ik besef me dat dit nu nog niet verstandig is. Ik weet dat haar zoontje ergens begin oktober is uitbehandeld als alles goed gaat en mijn plan is om na die tijd voorzichtig contact te zoeken. Dan is voor haar de zorg grotendeels weg en heeft ze misschien ruimte om weer met mij bezig te zijn. Liefst zou ik willen dat zij contact zoekt met mij, maar ik vind haar echt geweldig dat ik graag het initiatief erin neem.

    Mijn vraag is voor nu of dit het juiste is? Zie ik iets over het hoofd? Ik ben nog steeds erg verliefd op haar en ook al probeer ik mijn aandacht te verleggen, ze blijft nog steeds in mijn hoofd zitten.

    • Klazien
      Beantwoorden

      Hey Mies, Bedankt voor je verhaal. Je integerheid raakt me en ik snap helemaal waarom deze vrouw in eerste instantie op jou gevallen is. Voor nu zou ik geen contact met haar zoeken als ze heeft aangegeven daar geen behoefte aan te hebben. Voor jou is nu belangrijk dat je met je eigen verliefde gevoelens kan omgaan, zonder dat je die direct vervuld hoeft te zien. Mijn blog ‘Je hebt haar niet nodig om van haar te houden’ kan je daar aardig bij helpen. Sterkte!

  • Mies
    Beantwoorden

    Hi Klazien, dank voor je reactie. Er is in de tussentijd contact geweest met elkaar. Ik was vorige week op een festival en plots kwam haar beste vriendin naar me toe. Zij gaf me een knuffel en zei een aantal dingen. Wat ik nog heb onthouden was dat ze zei dat het allemaal niet aan mij lag maar aan de situatie. En dat ze mij van haar een knuffel moest geven. Dat vond ik heel lief en ik was daar wel door geraakt. Ik had haar in een lichtelijk emotionele toestand een bericht gestuurd om haar daarvoor te bedanken. We hebben vervolgens die dag af en toe contact gehad, en de twee dagen erna ook. Ik merkte hierin wel dat ze enerzijds zakelijk was maar dat ze wel geïnteresseerd was in hoe het met mij ging. De situatie met haar zoon is op zich stabiel, alleen duurt de behandeling langer dan gepland en is hij in februari uitbehandeld. Ik verwacht dat de uitwerking daarvan nog impact gaat hebben dus ik reken voorlopig nergens op. Wel liet ze weten over een paar weken op hetzelfde feest te zijn als mij (als de omstandigheden het toe laten) en dat het haar leuk leek om te dansen (wat ze eerder ook al uitsprak). Vervolgens is het contact weer verstild en ik vind dat eigenlijk voor nu prima.
    In de tussentijd ben ik tot inzicht gekomen dat ik haar echt los moet laten. Dat ze zelf in een noodsituatie zit en dat ze daar naar moet handelen. Dat er geen enkele ruimte is om iets op te bouwen tussen ons. Achteraf gezien heb ik een beetje spijt van het meer contact zoeken. Het is lief van mij bedoeld, maar ik besef me dat ik mezelf iets teveel heb opgedrongen en dat ik juist precies het tegenovergestelde bereik. Mijn excuses heb ik er nog niet voor aangeboden, dat komt misschien wel als de dingen in rustiger vaarwater liggen.
    Aan de andere kant ben ik toch ook weer bezig met het zien van haar over een paar weken. Over iets meer dan een maand ga ik haar zien en ook al zijn mijn verwachtingen getemd, toch zou ik graag indruk willen maken op haar. Het gevoel van toen we elkaar ontmoette even terug geven. Dat ze dan ook even weet wat ze mist. Wel respecterend aan haar grenzen en goed aanvoelend.
    Het was ook wel leuk om haar beste vriendin te ontmoeten (die kennen elkaar al zo lang, ik zag haar voor het eerst) en mij geeft het wel een goed gevoel dat ze naar mij toe kwam met die boodschap.
    Dank voor je advies voor je andere blog. Ik ga deze zeker even lezen!

    • Klazien
      Beantwoorden

      Hi Mies! Fijn dat je me op de hoogte houdt van je ontwikkelingen. Doet met goed. Ook om te horen dat het al iets beter met je gaat. Een paar dingen om goed op te letten:
      1. Je zegt: ‘… dat ik mezelf iets teveel heb opgedrongen en dat ik juist precies het tegenovergestelde bereik. Mijn excuses heb ik er nog niet voor aangeboden, dat komt misschien wel als de dingen in rustiger vaarwater liggen.’
      het klopt dat je daarmee het tegenovergestelde bereikt, maar hiervoor hoef je NIET je excuus aan te bieden. Je bent niet over haar grenzen gegaan, je had er alleen jezelf maar mee. Dus er is niks om je voor te verontschuldigen. Als je dit wel doet, stel je je extreem pleasend op. Pleasers zijn zeer onaantrekkelijk.
      2. Je zegt: ‘… toch zou ik graag indruk willen maken op haar. Het gevoel van toen we elkaar ontmoette even terug geven. Dat ze dan ook even weet wat ze mist.’
      Ik snap de neiging, maar ook dit gaat in je nadeel werken als je alsnog probeert indruk op haar te maken. Ze weet al wat ze mist en she doesn’t care. Nu gedraag je je als iemand die verlaten is en die haar wil terugwinnen met de moed der wanhoop. Dit brengt je nergens. Denk de situatie om: zij heeft jou laten gaan en het zal lastig voor haar zijn om jou nog terug te winnen, want jouw leven gaat ook gewoon door. Focus je dan ook op dat mooie leven van je dat zonder haar doorgaat. Op zoek naar iemand die wel 100% voor jou wil en kan gaan, want dat verdien je. Gelukkig ben je daar al heel goed mee bezig. En tegelijkertijd is het helemaal niet erg om haar te missen van tijd tot tijd.

  • Mies
    Beantwoorden

    Hi Klazien, dank voor je inzichten.
    1) In mijn karakter zit het opgesloten dat ik graag dingen wil uitpraten of bespreken. Ik zie dat niet echt als pleasen maar als een manier om transparant te zijn richting haar. Ik snap dat dit niet de fase is om dit te doen (zeker niet nee!), maar stel voor dat het weer wat wordt, dan zou dit wel een bespreekpunt kunnen zijn waar we misschien wel allebei om kunnen lachen.
    2) Ik snap je reactie en door jouw reactie begrijp ik zelf nu ook beter wat ik schrijf. Stel dat we elkaar tegen komen, dan zal ik gewoon mezelf zijn en plezier willen maken. Als ik iets aan voel bij haar, dan zal ik daar zeker gebruik van maken om daar op in te spelen. Maar ik besef me ook dat zij daar een signaal voor af moet geven. Als ze dat niet geeft, dan is dat voor mij ook duidelijk en doe ik daar ook niks mee. Ik besef dat ik dit niet moet gaan forceren, wat mijn vorige post misschien impliceerde.
    Ik begrijp nu ook steeds beter om echt zelf geen aanzet te geven en dat het echt van haar af moet komen. Wat voor mij lastig blijft, wij vonden elkaar hartstikke leuk in het begin. Op een gegeven moment verbreekt het contact omdat zij haar eigen strijd aan moet gaan. Wat ik echt jammer zou vinden is als ze over een half jaar klaar is en mij is vergeten omdat ik nooit wat van mij liet horen. Dan kan je zeggen dat het dan achteraf gezien ook niet waard is geweest. Maar wat ik nou juist wel wil is af en toe op de radar verschijnen. Een feestje kan helpen, en het leuke is dat de kans groot is dat ik haar beste vriendin nu vaker tegen ga komen op feestjes. In dat opzicht kan ik contact redelijk in stand houden zonder zelf daarin initiatief te nemen. En uiteraard ga ik gewoon door met mijn eigen leven hoor, begrijp me niet verkeerd, maar het is toch wel een dingetje dat ik toch met haar verbonden wil blijven. Het voelde zó goed en vertrouwd in het begin en er is iets tussen gekomen wat dit nu verhindert. Daar zit innerlijk bij mij een strijd. Ik wil hier vervolg aan gaan geven. Ik ben nu al best ver dat ik het een soort van naast mij neer kan leggen, maar stiekem hoop ik dat er ooit een moment komt om er mee verder te gaan. Maargoed, tijd heelt ook wonden en misschien denk ik er over 3 maanden weer anders over. Doorgaan met mijn eigen leven dus 🙂

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Hee. Hoi.

Heb je een vraag? Of wil je me iets anders laten weten? Stuur me dan een klein berichtje en ik zal je zo snel mogelijk beantwoorden.

Not readable? Change text. captcha txt
0

Start typing and press Enter to search

jongen knuffelt boom forever aloneScott Pilgrim and Ramona Flowers