Hoera! Je bent al een behoorlijk tijdje aan het daten met de leukste vrouw ooit. Jij wist het al lang, je gaat 100 procent  voor haar. Maar zij twijfelt nog en je geduld raakt op. Jullie hebben het toch fantastisch samen? Hoe lang moet je nog op haar wachten? Ze twijfelt. Waarom eigenlijk?

‘Liever geen labels’

‘Laten we gewoon leuke dingen met elkaar blijven doen’

‘Laten we het rustig aan doen’

‘We zien wel waar het schip strandt’ of

‘Ik moet nog te erg wennen aan het idee om niet meer single te zijn’

Waarom zegt ze deze dingen eigenlijk? Jij weet inmiddels al lang zeker dat je vriendje en vriendinnetje wilt zijn met je nieuwe vlam. Waarom is zij dan zo onzeker? Dat kan verschillende redenen hebben. Een relatie beginnen met iemand is een Grote Levensbeslissing, zeker als je de dertig nadert of daarover heen bent. Het is niet iets waar je zomaar even in duikt. Het voelt als een enorme investering en dat is het ook. De rest van je levensloop kan er van af hangen.

Als ze een echte millennial is, zoals ik, kampt ze met een enorme keuzevrijheid en de daarbij komende keuzestress. Nog nooit woonden er zoveel singles in de grote steden. Achter iedere swipe op de telefoon kan iets beters verscholen zitten. Kiezen betekent ook ‘je vastleggen’ met mogelijk grote spijt als er later daadwerkelijk iets beters voorbij komt. Echt commitment wordt steeds lastiger. En zeldzamer.

Regel 1: geen haast

Het belangrijkste om te onthouden: hou altijd het tempo van de traagste aan. Ga haar niet lopen pushen met vragen zoals: ‘Wat hebben we nou?’. Dit is een schadelijke move, want ze zal zich gedwongen voelen om een keuze te maken, waar ze misschien nog niet klaar voor is. Haar twijfel zal toenemen en ineens een stuk minder snel in jouw voordeel uitvallen. Geef haar dus de tijd die ze nodig heeft.

Hoe lang moet je nog op haar wachten?

Daarin trek je altijd zelf de grens. Maar in sommige gevallen moet je die grens eerder trekken dan anders. Let hierbij vooral op haar gedrag, minder op wat ze zegt.

Je zit goed als: ondanks haar twijfelende uitspraken blijft ze altijd weer initiatieven nemen om je te zien. Zolang ze uit zichzelf naar je toe blijft bewegen, zit je goed. Geef haar nog niet zo snel op.

Het is hopeloos als: ze zegt dat ze je ontzettend leuk en lief vindt, maar je moet altijd erg hard je best doen om een glimp van haar op te vangen in het echte leven. Daadwerkelijk afspreken gaat zelden op haar initiatief. Stop dan zo snel mogelijk met wachten en trek je eigen plan zonder haar.

Meer over deze gemengde signalen kun je hier leren.

Stay in charge, trek je eigen plan

Zodra je het gevoel krijgt dat je hard moet werken om haar te overtuigen, moet je stoppen. Het probleem zit ‘m niet zozeer in het hard werken, maar in het idee dat je iemand moet overtuigen dat je de man voor haar bent. Je hoeft namelijk niemand te overtuigen. Maar die bewijsdrang zit zo diep in ons dat die overtuiging er behoorlijk lastig uit gaat. De volgende intentie zal je helpen om je meer te laten ontspannen in je zelfvertrouwen: Wees ieder moment bereid om zonder haar verder te gaan. Dat is niet gemakkelijk, zeker niet als je verliefd bent. Maar het helpt je om zelf de controle te houden over je eigen leven en liefde. Trek altijd je eigen plan.

En als het allemaal niet lukt?

Er is een paardenmiddel voor als het je echt niet lukt om de controle te houden met bovenstaande tips. Neem een tijdje afstand en ga leuke dingen doen voor jezelf, alleen of met je vrienden. In ieder geval zonder haar. Stel een wat langere periode vast en vermijd daarin ieder contact met haar. Je zult merken dat ze vanzelf weer contact met jou opzoekt. En, oh horror, wat als ze dat niet doet? Dan weet je 100% zeker dat ze niet bij je past. Duidelijk.

Kweek meer zelfvertrouwen

Of je bereid bent om volledig onafhankelijk en in charge te zijn in je dating, hangt af van je zelfvertrouwen. En dat kun je trainen door veel te oefenen. Ik heb zo’n training voor je ontwikkeld: de Comfort zone challenge. Dat is een training die jouw zelfverzekerdheid met vrouwen binnen een maand tijd op een hoger plan tilt, zodat je je meer ontspannen en minder behoeftig voelt. En het is helemaal gratis!

De download van het e-book vind je hier. 

En jij?

Heb jij wel eens iemand in je leven gehad die erg lang twijfelde? Deel het met me in de reacties. Ik vind het super om jouw stem te horen in deze discussie en ik antwoord altijd.

Meer tips voor het omgaan met twijfelaars lees je hier.

Showing 5 comments
  • Bas
    Beantwoorden

    Beste Blazoen,
    Ik ben een man van 45 en “rommel” sinds 10 maanden met mijn buurvrouw (31)
    Ze woont pal naast me maar niet officieel, ze woont daar bij 2 jongens nadat haar vorige relatie uit ging en woonruimte nodig had.
    Ze was dus nog geen jaar van haar ex af toen wij wat met elkaar kregen.
    In het begin ging het alleen om seks maar al snel gingen we ook heel veel leuke dingen met elkaar doen en groeide het gevoel voor haar.
    Na ongeveer 4 maanden hebben we dan ook exclusiviteit afgesproken.
    Ze twijfelt wel al die tijd om verschillende redenen.
    Haar grootste struikelblok is dat ik 2 kinderen heb en zij wil geen kinderen van haar zelf.
    Ook twijfelt ze omdat zij ( en ik ook) in het begin zei dat ze geen relatie wil.
    Na de breuk met haar ex heeft ze zich voorgenomen zich nooit meer door een man te laten beperken.
    Nu heeft ze een paar weken geleden aangegeven dat ze wat meer ruimte nodig heeft om na te denken en om weer wat meer tijd te hebben voor haar eigen dingen.
    Ik heb mijn kinderen in een co-ouderschap , ik heb ze 40% .
    Mijn kinderen weten overigens van niks en alles gaat dus een beetje stiekem.
    Dus als ik de kinderen heb zien we elkaar niet. In het begin wel, toen kwam ze best vaak als ze op bed lagen.
    Dat werdt steeds minder omdat ze zich daar niet meer gemakkelijk bij voelde.
    Er zijn dus genoeg dagen dat we elkaar niet zien.
    Maar goed ze heeft dus wat meer ruimte nodig en doe gaf ik haar ook.
    Maar na 1 dag ging ze me zelf weer appen of ik koffie kwam drinken en ook andere dates plannen!???
    Ik had hier misschien nee op moeten zeggen maar vond dat heel moeilijk want ik zie haar zo graag!
    Er volgde natuurlijk wat gesprekken over waar ik nou stond.
    Inmiddels begrijp ik dat ik dat beter niet had kunnen doen want heb daar mee druk bij haar gelegd.
    Ze zegt dat ze hartstikke gek op me is maar niet echt manisch verliefd.
    Maar haar eigen woorden zijn ; hoe belangrijk is verliefdheid nou!? het gaat toch over en wat heb je dan nog? Is het niet veel mooier om naar elkaar toe te groeien!?
    Maar haar twijfel blijft!
    Laatst met ADE moest ze werken op een feest en na haar dienst kon ze nog even lekker dansen.
    Ze was daar met een collega en die heeft ze smorgens nog mee naar huis genomen om nog even te chillen.
    Vond het wel wat raar omdat wij die avond samen naar een feest gingen, maar goed begrijp het ook wel als het gezellig is en je bent nog niet helemaal klaar om te gaan slapen( ben zelf ook 31 geweest 😉 )
    Toch kreeg ik wat argwaan en ben heel kinderachtig door de achter schutting gaan gluren en zag hoe zij op zijn arm lag, toch vrij intiem!
    Ik ben toen de tuin in gelopen met een peukje om haar te confronteren en toen ze me zag schrok ze ook.
    We hebben even bij de deur gesproken maar niet over het feit dat ze bij hem lag.
    Tien ik weer naar binnen ging kreeg ik gelijk een appje dat er echt niks is gebeurt maar dat ze het gewoon heel gezellig hadden en dat ze gewoon een hele goeie klik hadden en goeie gesprekken.
    Dit alles heeft haar ook weer meer aan het denken gezet.
    Ze zegt nu dat ze eigenlijk vrij wil zijn om ook te kunnen connecten met andere mensen.
    Dus ik vroeg wat dat dan inhoud want vriendschappelijk heb ik daar totaal geen probleem mee.
    Ik vroeg of ze wel met die gast naar bed wou maar ze zei dat dat niet haar doel was naar als ze niet met mij was dat het dan misschien wel had kunnen gebeuren.
    Ze zegt dat het vrij willen zijn meer te maken heeft met zich niet beperkt voelen en dat eventueel met een ander naar bed gaan daar dan wel een gevolg zou kunnen zijn maar niet het doel is.
    Ik heb toen gezegt dat ik dat niet trek en als ze dat wil dat het dan maar over moet zijn tussen ons( stom weer druk gelegd) maar ze zei dat ze dat helemaal niet wil dat ze mij niet kwijt wil.
    Elke keer als ik haar de kans geef om er van weg te stappen zegt ze dat ze dat niet wil maar heel erg twijfelt over wat ze wel wil.
    Het maakt mij heel erg in de war en weer niet wat ik er mee aan moet.
    Ze heeft natuurlijk best rake dingen gezegt die mij heel onzeker maken.
    Vooralsnog hebben we nog steeds exclusiviteit maar zien we elkaar even wat minder.
    Ik ben echt bang dat dit over gaat en dat zou ik heel erg jammer vinden.
    Hoe kan ik nu het beste handelen?
    Of denk je dat ik beter de eer aan mezelf kan houden en zelf er van weg stappen?
    Jeetje heel verhaal hè hahaha.
    Alvast bedankt voor je reactie!

    • Klazien
      Beantwoorden

      Wauw Bas, wat een verhaal! Bedankt voor je complete openheid. Een paar dingen vallen me op bij het lezen.
      – Het woord ‘rommelen met de buurvrouw’ en ‘niet officieel’.
      – Haar vurige wens om zich nooit meer te laten beperken door een man (rode vlag 1: bindingsangst)
      – Stiekem gedoe naar je eigen kinderen toe
      – Bindingsangst die omslaat in aandacht opeisen zodra je haar de ruimte geeft
      – Remmende overtuigingen over hoe een relatie zou moeten ontstaan (hint: daar zijn geen regels voor)
      – Samen uit betekent voor haar kennelijk niet samen thuis
      – Haar bespioneren (waarom vertrouw je haar niet?)

      Mijn vraag aan jou is nu: waarom hebben jullie eigenlijk besloten om in een monogame relatie te stappen als jullie omgang gebaseerd is op wantrouwen en angst? Dat is nogal een serieuze commitment, maar jullie gaan alles behalve volwassen met elkaar om.

      Ik snap dat je erg verliefd op haar bent en dat is helemaal OK, aan deze projectie kun jij ook niets doen, je voelt wat je voelt. Maar daarmee trap je wel snel in de valkuil om jezelf helemaal afhankelijk van haar grillen te maken, waardoor je alle controle uit handen geeft en je jezelf helemaal gek maakt.

      Hoe zou je het beste kunnen handelen? Neem het voorbeeld aan haar en neem tijd voor jezelf om jezelf even heel goed achter je oren te krabben of je met heel je hart voor een onvolwassen liefde kunt kiezen, die waarschijnlijk ook niet volwassen zal worden. Het begin is namelijk ontzettend bepalend voor de rest van de relatie. Ze kan hoog en laag springen. Het enige wat je kan doen is heel dicht bij je eigen keuzes blijven: herneem je de controle over je eigen liefdesleven? Of blijf je liever slaaf van je eigen verliefdheid? Beide antwoorden zijn goed. De keuze is aan jou. Altijd.

      • Bas
        Beantwoorden

        Hoi Klazien, ik weet dat het een toxic realation is,dat maakt het ook zo gevaarlijk!
        Inmiddels is de exclusiviteit er ook af.
        Ik werd gek van de twijfel en heb maar besloten om het wat luchtiger te houden.
        Ik hoop dat ik dat trek en zoniet dan kap ik er gewoon mee.
        Ik word voor gek verklaard door mn vrienden dat ik het op haar manier ga doen maarja ik ben nou eenmaal een liefhebber van het liefdesspel en daarin hebben wij wel een geweldige klik.
        Dus ja dan maar mn gevoel voor haar proberen uit te schakelen en alleen voor de lust gaan ( en ook nog wel leuke dingen doen hoor!)
        Maar niet verwachten dat het wat wordt.
        Gewoon genieten van wat er wel is.
        Gevoel wordt ook wel wat minder sus wie weet lukt het mij….
        Ik ben ook niet stil blijven zitten en heb zondag een date hahaha.
        Ik heb iig een hoop geleerd van deze situatie en jouw verhaal was ook een echte eye opener, bedankt daarvoor!
        Moet zeggen dat mijn omgeving ook wel wat van die dingen tegen me zeiden maar nam het nog niet echt aan…
        Al met al komt het vast wel goed met Bassie hahaha.
        Warme groet!

  • Bas
    Beantwoorden

    Ik bedoel natuurlijk Klazien niet Blazoen hahaha

  • Bas
    Beantwoorden

    Mijn vraag aan jou is nu: waarom hebben jullie eigenlijk besloten om in een monogame relatie te stappen als jullie omgang gebaseerd is op wantrouwen en angst? Dat is nogal een serieuze commitment, maar jullie gaan alles behalve volwassen met elkaar om.

    Om hier nog even op te reageren;
    Op een gegeven moment werd ik dus verliefd en het voelde niet meer goed om “vrij” te zijn.
    Ik heb het toen met haar hierover gehad en gevraagd of ze nog steeds vrij wou zijn om ook met andere naar bed te kunnen gaan.
    Haar antwoord was (letterlijk); ik denk dat dat voor beide partijen niet zo leuk zou zijn!
    Tja dus vanaf toen waren we exclusief.

    Maar ze bleef wel haar twijfel uitspreken en ze gaf mij ook soms het gevoel dat ze zo zonder pardon over kon stappen naar een ander….
    Eigenlijk is het al 10 maanden een onzeker zooitje voor mij!
    Ik ben mij bewust dat een hoop van die onzekerheid aan mezelf ligt ,maar lang niet alles natuurlijk.
    Ze doet mij eigenlijk de hele tijd aantrekken en afstoten.
    En ja daar word je wel heel onzeker van.
    Ik wou haar heel graag vertrouwen en dat deed ik ook wel maar toch een onderbuik gevoel en het dan tóch willen weten overheerste.
    Ik wou gewoon weten of ze wel oprecht was en mij niet in de zeik nam.
    Vandaar dat ik haar ging bespioneren.
    Ik vond het zelf ook best ziekelijk en herkende mij daar ook niet in terug!
    Ik heb mij in vorige relaties nog nooit zo gevoeld en heb dit ook nog nooit eerder gedaan,daar was nooit aanleiding voor!
    Achteraf gezien was het een stuk makkelijker en beter als ik niet zo verliefd op haar geworden was…..maarja dat overkomt je en hou je niet tegen als je zo intensief met elkaar om blijft gaan.
    Nu liggen de zaken dus een beetje anders en het zal moeten blijken of il hiermee om kan gaan!
    Warme groet Bas.

Leave a Comment